Stop met dat slachtoffergedrag, kom in actie!

We gebruiken ons slachtofferschap als een excuus om niet in actie te hoeven komen.

We gebruiken ons slachtofferschap als een excuus om niet in actie te hoeven komen.

Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Ik leerde deze uitspraak kennen tijdens mijn opleiding tot transformational life coach en sindsdien heb ik hem in verschillende vormen en varianten voorbij zien komen. Bedoeling is dat je verantwoordelijkheid neemt voor je eigen geluk.

Als je doet wat je altijd deed, krijg je wat je altijd kreeg. Oftewel: als je niets verandert, verandert er niets. Het klinkt bijna Cruyfiaans, maar dit maakt het niet minder waar. Waar het om gaat, is doen.

We komen niet verder dan praten en denken

Ik haal de uitspraak vaak aan als ik mensen spreek die zich in een situatie bevinden waar ze niet tevreden over zijn en niet de kracht kunnen vinden om hier iets aan te doen. Veelal blijven we in zo’n situatie hangen in praten en denken. We nemen uitgebreid de tijd om alles te analyseren, we stellen lijstjes op met voor- en nadelen van de acties die we overwegen en we komen soms zelfs zover dat we een takenlijstje opstellen. Maar dan valt het stil. Want ons takenlijstje werkelijk ten uitvoer brengen, is toch iets heel anders dan het erover hebben.

We maken onszelf expres zielig

De sabotagetruc die we dan meestal uithalen is klagen. Om te voorkomen dat we onszelf als een zwakkeling moeten zien (we zijn het immers zelf die niet gedaan hebben wat we ons hadden voorgenomen), leiden we de aandacht af. We maken onszelf wijs dat het de schuld van de situatie is en stellen onszelf gerust met de gedachte dat wij hier ongewild het slachtoffer van zijn. Op dit punt hebben we onszelf zielig gepraat en dat is heerlijk, want wie zielig is krijgt aandacht en wordt met een beetje mazzel verzorgd door iemand anders.

Schuld in plaats van oplossing

Zie je wat er gebeurt? Er was een probleem, maar omdat we geen zin hadden hier verantwoordelijkheid voor te nemen, kozen we voor een focus op de schuldvraag in plaats van de oplossing. Die schuld hebben we handig buiten onszelf gelegd en opeens hoeven we niets meer op te lossen. Dat het probleem nu nog steeds bestaat is natuurlijk vervelend, maar hé, daar kunnen wij ook niets aan doen, want wij zijn ook maar het slachtoffer van de situatie!

Klagen is niets anders dan het uitvergroten van ons eigen slachtofferschap. Dat slachtofferschap op zijn beurt gebruiken we als een excuus om geen actie te ondernemen.

Het bewijst dat we zwakkelingen zijn

Klagen is niets anders dan het uitvergroten van ons eigen slachtofferschap. Dat slachtofferschap op zijn beurt gebruiken we als een excuus om geen actie te ondernemen. Dus de situatie blijft bestaan. We hebben immers niets veranderd, dus er is niets veranderd. We kunnen lekker blijven klagen en zien hierin onverminderd het excuus om niets te hoeven doen. Maar niets doen is ook een keuze (nog zo’n waarheid) en alles wat we met deze manier van handelen (of eigenlijk niet-handelen) bereiken, is dat we onszelf onbewust bewijzen dat we zwakkelingen zijn en dat is een regelrechte beschadiging van onze eigenwaarde.

We zijn gewoon een beetje bang

Maar we zijn natuurlijk geen zwakkelingen. We zijn gewoon een beetje onzeker en bang. We weten vaak niet waar we moeten beginnen met veranderingen aanbrengen, of we zijn bezorgd dat we zullen falen als we onze plannen gaan uitvoeren. Die angst kan zo groot zijn, dat we er maar liever niet aan beginnen en het veiliger vinden om te blijven hangen in een situatie die voor ons niet werkt. Liever dan in beweging komen, verzinnen we duizend excuses om niet in actie te hoeven komen. In elk geval niet nu.

In control van je eigen leven

Ik zeg: prima. Blijf lekker hangen in je situatie, blijf de schuld lekker buiten jezelf zoeken en leef je uit met geklaag in alle toonaarden. Als dit is wat jou blij maakt, dan zou ik hier helemaal niets aan veranderen. Maar dat is het ‘m nu net, hè? Het maakt je niet blij. Misschien is het dan toch eens tijd om te kijken naar wat je zou kunnen doen om verbeteringen tot stand te brengen. Niet rigoureus, maar gewoon in kleine stappen. In haalbare etappes, die jou het idee geven dat je in control bent van jouw eigen leven.

Het is jouw geluk waar dit over gaat. Als jij er niet voor in de bres springt, zal niemand het doen.

Vraag om hulp!

Kun je dit niet alleen, dan is het beste dat je kunt doen dit toegeven. En vervolgens om hulp vragen. Het is tenslotte jouw leven waar dit over gaat, jouw geluk. Als jij er niet voor in de bres springt, zal niemand het doen. En dan kan het nog een lange ruk zijn, tot de dood ons scheidt of tot je pensioen zich aandient. Ik zeg daarom: begin nu. Makkelijker zal het niet worden, dus uitstel heeft geen zin. Het is juist zo: hoe eerder je over die eerste hobbels heen bent, hoe sneller jouw leven leuker wordt. En ik kan geen enkel excuus verzinnen om hier nog langer mee te wachten. Jij?

 

En jij? Welke stappen zou jij eigenlijk willen zetten die je toch steeds uitstelt? Vertel het hieronder en praat mee!

Geplaatst in Blog Ghislaine en getagd met , , .

2 reacties

  1. Wat dacht je van een sessie ‘Grab that wheel!’ In 2 uur de boel weer onder controle: je wensen en opties op een rij, een doelstelling op de horizon, een praktisch plan van aanpak om hem waar te maken and you’re good to go!

  2. Bijzonder herkenbaar. Misschien goed te weten wat Rénergiq concreet kan doen voor een ‘slachtoffertje’ als ik zelf? Hoor graag van je!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.