Waarom anderen de schuld geven jou niet gelukkiger maakt

Foto van vrouw die gefrustreerd achter het stuur van haar auto zit
Hoezeer het gedrag van anderen je ook kan frustreren, er zit altijd een les in voor jezelf.

Dankbaar zijn voor wat je overkomt, ook als het moeilijke of zelfs noodlottige omstandigheden zijn. Ik zie dat als heldenmoed. Want als de dingen niet gaan zoals jij wilt, is het heel makkelijk om er een ander – of iets anders – de schuld van te geven. En om het in verzet of zelfs in ontkenning de rug toe te keren. Maar je kunt dingen niet ont-doen; ze gebeuren nu eenmaal. En je zult er iets mee moeten uitrichten, want dingen blijven vaak terugkeren totdat je ze bij de horens vat. Een echte held gaat zulke uitdagingen aan zonder uitstel en kijkt hierna in dankbaarheid achterom voor de lessen die hij mocht leren.

In elk drama zit een les. Hoe sneller je die ziet, hoe soepeler je leven verloopt.

De reorganisatie waardoor je je baan verloor, het ongeluk dat je de dood in de ogen deed kijken, de fysieke aandoening die maakte dat je niet meer kunt sporten, de file die zorgde dat je te laat was voor een belangrijke afspraak … het kan soms flink tegenzitten. (Ik ken mensen die boos zijn als het weer van die dag niet overeenkomt met de voorspelling van de weerman – eraf met zijn hoofd!) Niet zelden vraag je je dan af: Waarom? Waarom nu? En waarom ik? Maar in plaats van te zwelgen in zelfmedelijden kun je op zulke momenten ook kijken naar de diepere boodschap die besloten ligt in wat je overkomt. Want die is er. Altijd. Sterker, hoe heviger jouw reactie is op wat er gebeurt, des te groter is de les die er te leren valt.

Bekijk het nieuwsgierig

Het zit zo: je trekt als mens precies die lessen aan die je nodig hebt om verder te komen. Je kunt er je ogen voor sluiten en in steeds hetzelfde kringetje blijven draaien (Wees eerlijk: hoeveel keer eerder was jij al op deze kruising?), of je opent je ogen en gaat je lessen aan. Kies je voor het laatste, dan leef je bewust. Dit betekent niet dat je als een zenboeddhist moet accepteren wat je overkomt. Nee, het vergt dat je elke gebeurtenis nieuwsgierig bekijkt en je afvraagt wat jouw reactie over jou zegt en hoe je er verder mee kunt komen. Waarna je moedig je vervolgstappen zet en dankbaar bent voor de kans die je kon grijpen om dichter bij jouw geluk te komen.

Je kunt er je ogen voor sluiten en in steeds hetzelfde kringetje blijven draaien, of je opent je ogen en gaat je lessen aan.

Steeds hetzelfde thema

Dit is dus iets anders dan dingen zomaar accepteren. Dit gaat over hoe je gebeurtenissen in je bewustzijn binnen laat komen, welke plek je ze daar geeft en wat je er vervolgens mee doet om te groeien. Zelf stoeide ik met een serie liefdesrelaties die op papier perfect leken, maar die mij diep van binnen ongelukkig maakten. Vaak deed ik heel erg mijn best om ervan te maken wat ik dacht dat ik ervan moest maken. Om aan dat plaatje te voldoen moest ik iemand anders zijn dan ik in werkelijkheid was. Het was allemaal goed bedoeld, maar ik voelde me niet gewaardeerd en eigenlijk gewoon tekortgedaan. (Wat klinkt dat zielig, hè? Zo voelde ik me ook!) Dat trok ik meestal een jaar of twee, waarna ik steeds slechter in mijn vel kwam te zitten en me uiteindelijk uit de relatie terugtrok. Partner teleurgesteld, ik een schuldgevoel en 1-0 voor mijn hardnekkige opvatting dat er toch echt iets mis was met mij. En daarna begon ik weer van voren af aan met de volgende relatie. (Vreemd hè, dat dingen niet veranderen als je zelf niet verandert…)

Deze keer zou ik me niet terugtrekken, maar in the game blijven en meeschrijven aan de spelregels.

Toen ik me ging realiseren dat die relaties steeds hetzelfde thema hadden (lees: ik liep steeds over dezelfde dingen te klagen en ik vond meestal dat het lag aan mijn partner of aan de situatie), wist ik dat er een les te leren viel. Ik was dat ongelukkige gevoel van falen beu, dus ik ging de uitdaging aan. Deze keer zou ik me niet terugtrekken, maar in the game blijven en meeschrijven aan de spelregels. Het kostte vallen en opstaan, maar inmiddels heb ik een relatie die niet meer voldoet aan het maatschappelijke plaatje dat ik ooit als voorbeeld nam, terwijl ik er meer in terugvind dan ik voor mogelijk hield en ik ben gelukkiger dan ooit.

Leven vanuit jouw ware zijn

Zo heeft ieder zijn eigen pad te bewandelen. Jouw pad voert langs hobbels, kuilen en duistere zijweggetjes naar de essentie van jouw zijn. Vanuit jouw ware zelf ben je in flow, maak je maximaal gebruik van de talenten die je hebt gekregen, kies je voor de dingen waar je het meeste plezier in hebt en doe je ze op een manier die bij je past. Zorgeloos. Dat heet geluk.
Valt er dus iets vervelends voor in jouw leven, weet dan dat dit bedoeld is om je bewustzijn verder aan te wakkeren. Om je naar binnen te laten kijken en je af te laten vragen hoe je gelukkiger zou kunnen zijn. En hoe jij met al jouw interesses en capaciteiten beter tot je recht zou kunnen komen. Hoe sneller je de les herkent en hoe meer je je best doet om de signalen serieus te nemen, hoe soepeler jouw leven zal verlopen. Dus de volgende keer dat het weer even tegenzit, sta er dan even bij stil bij wat dit met je doet en vraag je af welke boodschap hierin verstopt zit. Wees een held, ga recht op je doel af en leer je les. Je wordt er beter van, echt!

Hoe zit het met jou? Heb jij weleens meegemaakt dat je op het meest ongewenste moment een teleurstelling of nare gebeurtenis voor je kiezen kreeg? Welke boodschap zag jij hierin en hoe ben je ermee omgegaan? Geef hieronder je reactie en praat mee!

Geplaatst in Blog Ghislaine en getagd met , .

2 reacties

  1. Dag lieve Maaike,
    Zo fijn om zoiets te lezen! Inspiratie over-en-weer brengt ons allemaal verder; jij kunt er ook wat van. Dankjewel!
    Liefs, Ghislaine

  2. Dag lieve heldin, dankbaar dat ik je heb mogen ontmoeten op mijn heldenpad. Dank je wel voor al je inspiratie! Veel liefs!

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.